تکنولوژی بلاک چین


تکنولوژی بلاک چین چیست؟

تکنولوژی بلاک چین چیست؟

نظرهای مختلف در مورد بلاکچین باعث شده که افراد به این باور برسند که با این فناوری، زندگی بهتر و ساده تر در انتظار آنها خواهد بود و بانک ها امروزی فاقد کارکرد خواهند شد اما واقعا بلاک چین چیست و چرا باید به آن توجه نمود؟

بلاک چین یک اختراع فوق العاده است که زاییده فکر یک فرد یا گروهی از افراد که با نام مستعار ساتوشی ناکاموتو شناخته می‌شوند اما سوالی که ذهن اکثر مردم را مشغول نموده است این است که واقعا بلاک چین چیست؟ بلاک چین یک اوراق بهادر دیجیتالی غیر متمرکز است. بلاک چین با استفاده از توزیع اطلاعات دیجیتال می تواند زیرساخت ایجاد کند. در واقع این تکنولوژی مربوط به ذخیره و پردازش اطلاعات حساس (مانند اطلاعات حساب بانکی یا رکورهای مربوط به رای گیری در یک انتخابات) در تعداد زیادی کامپیوتر( به جای استفاده از یک کامپیوتر) است.

می‌توان این چنین بیان کرد که بلاک‌چین یک پایگاه توزیع داده مبتنی بر اجتماع میلیون‌ها نقطه اشتراک است که به صورت هم زمان داده هایی در آن ثبت و اصلاح می شود که می‌توان با بهره گیری از این پلتفرم باز، آزاد و در عین حال پیچیده، به تبادلات مالی، علمی و اطلاعاتی پرداخت که از مهم ترین فناوری های مبتنی بر پلتفرم بلاک چین می توان به ارزهای دیجیتال رمزنگاری شده همچون بیت کوین اشاره کرد.

از سال ۲۰۰۹ میلادی ارز جدید دیجیتالی با نام بیت کوین بر اساس تکنولوژی بلاک چین معرفی شد و به تدریج به مشهور ترین ارز دیجیتال در سراسر جهان تبدیل گشت. ارزهای دیجیتال رمز پایه غیر قابل نفوذ می باشند و باید به صورت نا شناس و با استفاده از سخت افزار های قدرتمندی از پلتفورم های مخصوصی استخراج شوند که به اصطلاح به این عمل استخراج ماینینگ گفته می شود.

ایده‌پردازان بااستعداد و طرفداران رمزارزها پایان سال ۲۰۱۸ را به‌عنوان پایان اولین دهه دوره رمزنگاری می‌دانند و حالا بلاکچین می‌تواند به‌شدت هزینه‌های انجام تراکنش را کاهش دهد. پدیده‌ای که در بلاکچین اهمیت زیادی پیدا کرده، بحث شکل‌گیری لایه‌های اعتمادی است که نیروی مرکزی نمی‌تواند آن را از طریق وضع مالیات یا شیوه‌های دیگر مانند کارمزد و حق دسترسی یا مجوز محدود کند. طرفداران بلاکچین بر این باورند که اعتماد باید به بخشی از روابط فردبه‌فرد تبدیل شود و فناوری بلاکچین به سهولت اعمال آن کمک خواهد کرد.

در سال‌های ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۳ بلاکچین و بیت‌کوین به میدانی برای تحولات متنوع و ایده‌آل‌گرا و ابزاری برای جنگ قدرت تبدیل شده اند. به بیان ساده‌تر اگر وب را اولین لایه اینترنت در نظر بگیریم ، بلاکچین را می‌توان به‌عنوان دومین لایه مهم در بالای اینترنت به‌شمار آورد.

مهم‌ترین حوزه‌ای که بلاک چین به آن کمک می‌کند، ضمانت اعتبار یک معامله از طریق ثبت آن نه تنها در یک محل ثبت اصلی و متمرکز بلکه در یک سیستم توزیع شده است که از طریق مکانیزم اعتبارسنجی امن متصل هستند. بلاک چین یک فناوری غیرمتمرکز است. برای مثال، معاملات بورس سهام می‌توانند به طور همزمان در بلاک چین قرار گیرند – یا می‌توان انواع حسابرسی‌ها مانند ثبت زمین را کاملا عمومی‌ کرد.

با استفاده از یک بلاک چین، افراد زیادی می توانند گزارشات مختلفی را به یک نوع بایگانی اطلاعات وارد کنند و همچنین کاربران می توانند چگونگی ثبت و به روز رسانی اطلاعات را کنترل کنند . در بلاک چین کاربران شبکه مالک اطلاعات پایگاه داده هستند و اطلاعات روی بلاک چین پاک نمی شود. پایگاه داده توزیع شده توسط فن آوری بلاک چین، اساسا یک پشتوانه دیجیتالی کاملا متفاوت ایجاد می کند. این موردم هم یکی دیگر از ویژگی های متمایز و مهم از فن آوری بلاک چین است.

بلاک چین امکان ایجاد کسب و کارها را به صورت امن تر را پدید آورده و در صورتی که شرکت های مختلف در ارایه خدمات و محصولات خود از این فناوری استفاده کنند، اعتماد به بلاک چین افزایش پیدا می کند. همچنین در خواست ها برای استفاده از این تکنولوژی روز به روز بیشتر شده و این تکنولوژی در حال پیشرفت در فراسوی مرز ها ست

کاربردهای فناوری بلاک چین

اولین و معروف‌ترین استفاده از فناوری زنجیره بلوکی در دفتر کل تراکنش‌های بیتکوین اتفاق افتاده‌است که الهام بخش ایجاد دیگر ارزهای رمز پایه (cryptocurrencies) و پایگاه‌های داده توزیع شده مستحکم شده‌است.

فناوری بلاک چین خدمات مبتنی بر تراکنش را دگرگون خواهد کرد و در زمینه‌های زیر بکار گرفته خواهد شد

پول دیجیتال (Digital Currency)

قراردادهای هوشمند (Smart Contracts)

اوراق بهادار (Securities)

ثبت و نگهداری سوابق (Record Keeping)

اینترنت اشیا (Internet of things)

این فناوری در گستره وسیعی از کاربردهای مالی و غیر مالی قابل استفاده است برای استفاده از زنجیره بلوکی در صنعت، بورس اوراق بهادار، بیمه و بانکداری، پزشکی، مطالعات و پروژه‌های متعددی در جریان است. اینترنت اشیا توزیع شده، زیرساخت امنیتی بدون کلید، خادم‌های نام توزیع شده،دفاتر اسناد رسمی، ذخیره‌سازی توزیع شده بعضی از کاربردهای این فناوری به‌شمار می‌آیند.

 کریپتوکارنسی چیست؟

کریپتوکارنسی  یا رمزارز به دسته‌ای از پول‌های دیجیتال یا مجازی گفته می‌شود که در آن‌ها از  رمزنگاری (کریپتوگرافی) برای تراکنش‌های مالی استفاده شده‌است؛ به طوری که رمزگشایی آن‌ها بسیار دشوار و بعضا غیرممکن است. این نوع ارزها توسط مرکز خاصی کنترل نمی‌شوند، سریع و مقرون به صرفه‌اند و محدودیت جغرافیایی را از میان برداشته‌اند؛ و از همه مهم‌تر با دغدغه‌ی حفظ حریم خصوصی ایجاد شده‌اند. پس از تولد بیت‌کوین به عنوان اولین رمزارز کارا در سال ۲۰۰۹ ، تا به امروز بیش از ۱۹۰۰ رمزارز بوجود آمده‌است؛ جدای تعدادی که اسکم و نامعتبرند، تعداد قابل توجهی از آن‌ها بر جنبه‌ی خاصی از بیت‌کوین متمرکز شده و به ارتقا و یا رفع مشکلات آن بخش پرداخته‌اند. برای مثال رمزارز NEM برای افزایش امنیت در حین کاهش هزینه‌های مصرفی به جای سیستم PoW بیت‌کوین، از PoI استفاده می‌کند. یا رمزارز ETH ایده‌ی پلت‌فرم بلاک‌چین قابل برنامه‌ریزی را مطرح کرده و امکان پیاده‌سازی نرم‌افزارها، رمزارزها و یا قراردادهای هوشمند بر روی بلاک‌چین اتریوم را فراهم آورده‌است. در این میان کوین‌هایی مثل  Dash، Monero،  Zcashو چند رمزارز دیگر به بهبود وضعیت ناشناس نگه‌داشتن افراد پرداخته‌اند و نوآوری‌هایی در این زمینه انجام داده‌اند.

وضعیت قانونی ارزها:

ارزهایی که تحت آیین نامه های نظارتی و قانونی دولت ها هستند ارزهای نظارتی یا  Regulated نام دارند، مانند دلار آمریکا، پوند انگلیس ، اما ارزهایی که خارج از نظارت و کنترل های قانونی دولت ها هستند، ارزهای غیر نظارتی یا Unregulated نام دارند، لازم است بدانید که ارزهای غیر رگوله یا به صورت “غیر متمرکز” اداره می شوند (Decentralized) و یا به صورت “متمــرکــز” (Centralized). در ادامه بحث به تفوات این دو اشاره می شود.

انواع ارز:

از زمانی که کامپیوترها و شبکه های اینترنتی در سیستم های مالی و بانکی راه پیدا کرده اند علاوه بر پول هایی که به صورت فیزیکی مانند اسکناس ها و یا سکه های رایج دست به دست می شوند، ارزهای مجازی نیز به بازارهای مالی راه پیدا کرده اند، در واقع ارزهای مجازی Virtual Currency به عنوان “واسطه هایی” برای مبادلات هستند که توسط نرم افزارها و برنامه های کامپیوتری “خلق و کنترل” می‌شوند، از همین دیدگاه می توان گفت که ارز های دیجیتال (Digital currency) ارزهایی هستند که به صورت الکترونیکی تولید، ذخیره و منتقل می‌شوند و مبنای آنها صفر و یک است، به عبارت دیگر ارزها یا به صورت اسکناس و سکه قابل لمس هستند (پول فیزیکی) و یا به صورت صفر و یک (ارز دیجیتال) بوده و غیر فیزیکی و غیر قابل لمس می باشند.

ارزهای متمـرکـز و غیر متمرکز:

ارز غیر متمرکز (Decentralized) به این معنی است که آن ارز اداره کننده مرکزی ندارد و کارفرما یا مسئول مرکزی در اداره این نوع ارز دخالتی نداشته و افراد می‌توانند بدون واسطه و مستقیم در آن عمل کنند، به عبارت دیگر غیر متمرکز بودن باعث کنترل ناپذیری این گونه ارزها شده است.
لازم است بدانید تا زمانی که بیت کوین متولد نشده بود، تمامی ارزهای مجازی به صورت متمرکز (Centralized) اداره و توسط یک نهاد مرکزی کنترل می‌شدند اما با ظهور بیت کوین شکلی از ارزهای دیجیتال پا به عرصه نهادند که “اداره کننده مرکزی” نداشتند و غیرمتمرکز هدایت می شدند، از این رو بیت کوین نیز یک ارز “غیر متمرکز” محسوب می گردد و این ویژگی غیر متمرکز خود را مدیون به کار گیری تکنولوژی خاصی به نام بلاک چین Blockchain می باشد.

آیا باید در ارزهای دیجیتال سرمایه گذاری کنم؟

در حال حاضر سرمایه گذاری در ارزهای دیجیتال بهترین نوع سرمایه گذاری محسوب می شود.
به دلایل زیر:
۱- حفظ ارزش:  از دست دادن رفتن ارزش پول به دلیل تورم این هشدار را به مردم می دهد که از ارزش پول خود محافظت کنند. یکی از راه های خوب جلوگیری از این مشکل، تبدیل آن به ارزهای دیجیتال معتبر است.
۲- فناوری ارزهای دیجیتال شگفت انگیز است. فناوری بلاک چین به شما کمک می کند که محدود به زمان و مکان جغرافیایی خاصی نباشید و واسطه ها را از زندگی خود حذف کنید بنابراین باعث ایجاد تقاضا خواهد شد و تقاضا هم باعث افزایش قیمت می شود.
۳- در مسیر رکورد. از زمان معرفی بیت کوین در سال ۲۰۰۸ تا به امروز سرمایه گذاران بیت کوین به شدت از افزایش قیمت این ارز در طول زمان سود برده اند. بنابراین، سرمایه گذاری در چنین دارایی هایی که کمیاب هستند و باعث تقاضا می شوند، به شما امکان می دهد تا در طول زمان به سود برسید.

فهرست